آقای من سلام

دکتر علی شریعتی انسانها را به چهار دسته عمده تقسیم کرده است:

1- آنانی که وقتی هستند هستندوقتی که نیستند هم نیستند(عمده آدمها .حضورشان مبتنی به فیزیک است .تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند.بنابراین اینان تنهاهویت جسمی دارند

2-آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند (مردگانی متحرک درجهان خود فروختگانی که هویتـشان را به ازای چـیزی فانی  واگذاشته اند .بی شخصیت اند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمی آیند . مرده و زنده اشان یکی است

3-آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند(آدمهای معتبروباشخصیت .کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند  کسانی که همواره به خاطر ما می مانند . دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم

4-آنانی که وقتی هستند نیستند و وقتی که نیستند هستند (شگفت انگیز ترین آدمها .در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم . اما وقتی که ازپیش مامیروندنرم نرم آهسـته آهسته درک میـکنیم . باز مـی شناسیم . می فهمـیم که آنان چه بودند . چه میـگفتـند وچه می خواستند. ما همیشه عاـشق این آدم ها هسـتیم هزار حرف داریم  برایشان .اما وقتی در برابرشان قرار می گیریم، قفل بر زبانمان می زنند .اختیار ازما سلب میشود . سکوت می کنیم وغرقه درحضور آنان مست می شویم . و درست در زمانی که می روند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم  شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.