رسیدگی به نیازمندان

یکی از کارهای مهم امام حسن مجتبی علیه السلام در راستای خدمت رسانی به جامعه اسلامی، رسیدگی به مشکلات نیازمندان بود. ایشان، علاوه بر دوران حاکمیت امیرالمومنین علی علیه السلام و در دوران کوتاه حکومت خودشان در کوفه و دوران پس از حکومت نیز این کار را انجام می دادند و به بخشی از قشرهای نیازمند، نظیر سالمندان، یتیمان و خانواده های شهدا و... مستمری و حقوق تعیین کرده بوند که حقوق آن ها را از محل موقوفات و صدقات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ، امیرمؤمنان علیه السلام ، فاطمه زهرا علیهاالسلام و اموال شخصی خود می پرداختند... علاوه بر این، در شرایط و پیشامدهای ویژه ای که به وقوع می پیوست، آن حضرت به فقیران و بیچارگان، کمک شایسته ای می کردند. گفته اند، این کمک ها به اندازه ای زیاد بود که برخی را به شگفتی وا می داشت. وقتی از امام علیه السلام می پرسیدند: چگونه است که هر نیازمندی به در خانه شما می آید، ناامید برنمی گردد؟ آن حضرت می فرمود: من هم نیازمند و محتاجی هستم به درگاه خداوند متعال، همان گونه که من دوست ندارم خداوند مرا دست خالی برگرداند، خدا هم نمی خواهد من، بندگانش را ازنعمت هایی که به من ارزانی داشته است، محروم سازم. می ترسم نیازمندی را رد کنم و خدا هم مرا دست خالی برگرداند.

ممنونتم خدا

.ممنونتم خدا.

خدا رو شکر  که ...........

خدا رو شکر که در پایان روز از خستگی از پا می افتم این یعنی توان سخت کار کردن را دارم.

خدا رو شکر که سروصدای همسایه ها را می شنوم این یعنی من توانایی گوش کردن را دارم.

خدا رو شکر  که هر روز باید با صدای زنگ ساعت بیدار شوم این یعنی من هنوز زنده ام.

خدا رو شکر که گاهی بیمار می شوم این یعنی اغلب اوقات سالمم.

خدا رو شکر به خاطر این که الان صدای نفس کشیدن هایم را می شنوم واین نوشته ها را میخوانم.

                                         پس خدایا شکرت بابت همه چیز.

شکرگزاری و تحولات زندگی بشر

همان طور که می‌دانیم در قرآن کریم و روایات اسلامی از شکر گزاران بسیار سخن آمده است. شکر نه تنها یک واژه اخلاقی دینی ‌می‌باشد بلکه امروزه روانشناسان و جامعه‌شناسان از منظر علمی بسیاری از مجهولات علمی را به دست آورده‌اند. پس نکته فراموش نشدنی این است که درون واژه شکر بسیاری از رازها و سرهایی پنهان شده است که فلاسفه غربی نیز امروزه پی به آن برده‌اند.

ادامه نوشته